( 1 ) 1 - ابو خالد صيقل ، از امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : خداوند عز و جل كار ( آفرينش ) را به يكى از فرشتگان واگذار كرد ، و او هفت آسمان و هفت زمين و چيزهاى ديگرى آفريد ، و هنگامى كه آن فرشته ديد تمامى آنها فرمانبردار اويند ، ( به خود ) گفت : كيست مانند من ؟ ! پس خداوند عز و جل نويره‌اى از آتش فرستاد . پرسيدم : نويرهء آتشين چيست ؟ فرمود : آتشى است به اندازهء يك بند انگشت ، و بعد فرمان داد تا هر آنچه را كه آفريده بود بدان آتش روى كنند و آن آتش از تمامى آنها گذشت ، به آن فرشته رسيد و اين ( كيفر و عذاب ) براى آن بود كه ( يك لحظه از خدا غافل شد و ) خود بينى كرد . كيفر پاسخ نيازمندى را ندادن و از سر نخوت راه رفتن ( 2 ) 1 - سليمان بن سماعه ، از عموى خود عاصم كوفى از امام صادق عليه السّلام ، و آن حضرت از پدر بزرگوارش عليه السّلام روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : هر گاه امت من در برابر نيازمندى كه درخواست كمك مىكند خود را به نشنيدن بزند و از مقابل او با بىتفاوتى و غرور بگذرد ، پروردگار من بعزّت خود سوگند خورده و فرموده است : بعزّتم سوگند كه مسلّما برخى از آنان ( امّت ) را به خاطر برخى ديگر عذاب خواهم كرد .